Como os bancos nos rouban

Unha nena de 12 anos explica claramente como os bancos nos rouban e estafan coa axuda dos gobernos

Overdose (Sobredose)

Overdose (Sobredose) é un interesante documental de 46 minutos dirixido polo director sueco Martin Borgs baseado no libro Financial Fiasco de Johan Norberg.

Overdose describe e analiza a historia da maior crise económica da nosa época: a que aínda está por vir. Cando estalou a crise financeira global, a solución aplicada foi baixar as taxas de interese e inxectar miles de millóns de dólares sen respaldo a un sistema bancario enfermo. Esa solución o único que xerou é un problema maior, e por iso a próxima crise será peor aínda.

O documental retoma a crise financeira global onde termina Inside Job. Ten un estilo mestura de Españistán e Inside Job. Si miramos atrás primeiro estivo a burbulla das puntocom e para saír da recesión que vivía Estados Unidos no momento do 11S, os gobernos crearon a burbulla inmobiliaria si, pero, saben en cal estamos agora? "The bubble of all bubbles" que di Gerald Celente (Trends Research Institute): a burbulla dos rescates, do diñeiro falso inxectado para manter o sistema. Sobredose: a próxima crise financeira empeza contando como George W. Bush creou as empresas Fannie Mae e Freddie Mac para prestar diñeiro á xente para lograr the American Dream: unha vivenda! Axencias de cualificación que soben as notas aos grandes bancos para que sigan o exemplo de Fannie e Freddie e presten diñeiro. Non lles soa isto familiar ás noticias sobre Portugal, Grecia e España? Unhas axencias de cualificación que están pagadas polos prestamistas, os bancos, advirte o documental.

Qué hacemos con el poder de crear dinero

Que facemos co poder que teñen bancos e gobernos de crear diñeiro sen ningún control democrático. Como democratizamos o poder de crear diñeiro que os gobernos delegaron nos Bancos Centrais? A milenaria historia do diñeiro é unha permanente loita de poder entre o público e o privado por controlar a súa creación. Pero é tamén unha sucesión de ruínas e fraudes provocadas pola creación incontrolada de diñeiro artificial. Un repaso á súa historia, desde as primitivas conchas de caurí ao hoxe declinante euro, permítenos coñecer as distintas formas en que o capital privado intentou someter ese poder aos seus intereses, ata chegar á actual crise, provocada polo abuso que o sector financeiro fixo da creación de débeda, producindo astronómicas cantidades de «diñeiro lixo». Ante a complicidade das oligarquías financeiras cos gobernos, apostamos por alternativas para recuperar o control democrático sobre a creación de diñeiro, limitar o poder dos bancos e evitar que o diñeiro ficticio convértase en diñeiro lixo que acaba danando a economía.


Vía quehacemos.org e eldiario.es

Unha escola de economía para suspender o medo

Artigo de Pau Llop en Colaboratorio, blog de el diario.es

• En febreiro abrirá en Valencia a primeira sé de Okonomía, un proxecto de educación cidadá que se está financiando vía crowdfunding.
• Pretende crear na cidadanía un marco crítico e máis consciente na súa relación coas finanzas.

A palabra "economía" vén da raíz grega "oikos", que significa "fogar". Un vocábulo derivado, "Okonomia", refírese á tarefa de administrar o fogar dunha forma prudente, equitativa e sensible ás necesidades de quen nel viven. Estes son os cimentos de Okonomia, a primeira escola popular de economía que se constrúe neste mesmo momento vía crowdfunding (xa alcanzou o orzamento mínimo) e que abrirá as súas portas moi pronto, en febreiro, contando con mentores como o economista Arcadi Oliveres.

Trátase dun lugar físico, pero nómada, que aspira a expandirse como metodoloxía en todos aqueles barrios e pobos de España onde haxa unha familia, un fogar -un "oikos"- que estea sufrindo sen saber como nin por que o zarpazo dunha crise da que na súa causa aínda non alcanzan a comprender cal foi o seu papel.

A sospeitosa liquidación das caixas

Entrada publicada por Andreu Missé no blog "Alternativas Económicas" de el diario.es 

A crise financeira aproveitouse en España para liquidar de facto ás caixas de aforros sen ningún fundamento económico ou xurídico. É certo que neste tipo de entidades cometéronse gravísimas irregularidades. Pero anomalías moi graves como foi o caso das participacións preferentes rexistráronse tamén na banca. Os problemas nas caixas de aforros non teñen tanto que ver coa súa denostada natureza xurídica (entidades sen ánimo de lucro, que carecen de accionistas e xa que logo non hai que remuneralos, e que destinan unha parte dos seus beneficios a obras sociais) senón co que fixeron con elas os executivos que as patrimonializaron ou os políticos que se apropiaron delas como brazo executor, segundo os casos.

Resulta neste sentido bastante sospeitosa a esixencia da Unión Europea de que as caixas de aforros non poderán controlar aos bancos aos que transferiron unha parte das súas actividades (vía Memorando de Entendemento). É dicir, deberán reducir a súa participación nos bancos que controlan a menos do 50% do capital. La Caixa, por exemplo, non podería ter un control maioritario do seu banco Caixabank. Cal é o fundamento desta limitación que o Goberno trata agora de sortear?

O Tratado da UE foi sempre neutral no que incumbe ao réxime de propiedade das empresas ás que trata por igual xa sexan públicas ou privadas. Por outra banda, en Europa existen importantísimas entidades financeiras de natureza mutual (entidades sen ánimo de lucro con achegas dos seus asociados para prestar servizos) ou pública, que non tan só teñen unha longa traxectoria de eficiencia, senón que resistiron moito mellor a crise que os bancos.

Como funciona o Banco Central Europeo?

ACCIÓN SOCIAL Y SOLIDARIA UCA

O Banco Malo: a estafa prosegue

Carlos Sánchez Mato, Profesor na Universidade Complutense, Membro de Attac e da Plataforma pola nacionalización das caixas de aforro.

A maior estafa da historia da humanidade

Este vídeo é un achegamento ao funcionamento dos bancos, á súa historia e á orixe desta crise que, en realidade, é a maior estafa levada a cabo na historia da humanidade.

ñ

Como se crea o diñeiro

"Dicía a economista Joan Robinson que o principal motivo para estudar economía era precisamente para evitar ser enganados polos economistas (...) A economía non é unha ciencia exacta, pero aínda así hai quen se consideran posuidores da verdade absoluta. E para ameazar o seu inmenso poder non só fai falta ter razón senón tamén un forte respaldo social e político, pois as facultades de economía non as poboan necesariamente os mellores economistas senón tamén e, case sempre de forma maioritaria, aqueles máis recompensados polo seu papel de divulgadores dunha determinada ideoloxía (...) Hai que saber economía. Porque non saber implica quedar calado ante os argumentos que xustifican recortes sociais e perdas no nivel de vida -mídase esta como se queira-, e iso implica estar continuamente á defensiva. E ningunha batalla se gaña se un non move un dedo por amagar un ataque..."

Fonte:  Hay que estudiar economía por Alberto Garzón Espinosa
Economista, investigador da Universidade Pablo de Olavide (Sevilla).
Coordinador do Consello Científico de ATTAC.

Este documental explica de xeito fácil e didáctico como se crea o diñeiro, así como quen realmente son os beneficiados con este sistema que apunta á esclavización de todas as persoas e a consecuente realización dun goberno mundial en mans duns poucos. Presenta de forma moi clara, mediante unha historia de animación, como se pasou do uso exclusivo de moedas ao uso de billetes, e posteriormente ás contas dixitais, á supresión do patrón ouro, o sistema de reserva fraccionada, e as consecuencias, como unha inevitable inflación.

Bancos: culpables y rescatados

Reportaxe de "La Sexta Columna" que mostra a vergoñosa situación actual dos bancos españois e estuda en profundidade o por que dos seus rescates levados a cabo polo Goberno. Bancos e caixas que financiaron unha burbulla inmobiliaria asasina, bancos e caixas que estiveron ao servizo dos soños megalómanos de políticos, caciques locais e promotores inmobiliarios e agora as consecuencias dos seus actos témolas que pagar os cidadáns.