A declaración de impostos sáelle a Apple a devolver en España

Artigo publicado por Miguel Jiménez en El País

A empresa das Apple Stores non pagou impostos en 2011 tras multiplicar por 14 os ingresos.

Os beneficios das vendas en España concéntranse en Irlanda.

Pese á crise, as vendas de Apple continúan crecendo a toda máquina en España. En España? En realidade, a empresa factura a inmensa maioría das vendas desde Irlanda, co que apenas tributa ao fisco. Coa apertura das Apple Store, as tendas propias da firma da mazá, había a posibilidade de que unha maior parte do beneficio que lograse no mercado español tributase aquí. Pero non será así. Á sociedade que xestiona as tendas propias de Apple a declaración do imposto de sociedades saíulle a devolver en 2011 tras multiplicar por 14 as súas vendas. A firma compra a unha sociedade de Apple en Irlanda os produtos a un prezo tal que a comercialización apenas lle deixa marxe nin beneficios e, en consecuencia, tampouco tivo que pagar impostos.

Apple opera en España principalmente a través de dúas sociedades: Apple Marketing Iberia e Apple Retail Spain. A primeira é a que vende a terceiros e a segunda a que opera as Apple Stores, as tendas propias. Ata agora, as vendas a través de terceiros son moito maiores, pero Apple as factura desde Irlanda e a sociedade española cobra só unha mínima comisión coa que fai fronte aos seus gastos. Na memoria das contas de 2010, a empresa explicaba que esa comisión era do 1%, unha explicación que na última memoria desapareceu despois de que EL PAÍS publicase que Apple factura desde Irlanda o 99% das súas vendas en España.

En 2011, os ingresos das comisións por vendas de Apple Marketing Iberia creceron un 27%, de 13.945 a 17.747 millóns de euros. Si a comisión segue sendo do 1%, iso significa que as vendas de Apple en España a través desa filial disparáronse aos 1.775 millóns en 2011.

Que é o crowdfunding?

"Persoas con diñeiro que confían en persoas con ideas e xuntos traballan para sacar un proxecto adiante" 

(Javier Martín)

Intentar sacar un proxecto adiante non é nada sinxelo. Os emprendedores empresariais sábeno, pero tamén aqueles que pretenden poñer en marcha un proxecto cultural, xa sexa no ámbito do cine, a literatura ou a música. Pero os tempos que corren, económicamente desoladores, tamén ofrecen alternativas novedosas que permiten levar a cabo calquera idea.

Unha destas alternativas é o denominado crowdfunding, que se pode traducir como microfinanciación ou financiamento en masa. Dentro do ámbito cultural, son cada vez máis os creadores anónimos que acoden ao público xeral para poder financiarse. E é que o crowdfunding é unha sorte de cooperación colectiva na que o creador expón o seu proxecto, xeralmente utilizando internet e as redes sociais, co obxectivo de atopar o diñeiro que é necesario para que o proxecto poida cristalizar.

Así, os usuarios que están interesados nunha idea, poden colaborar segundo as súas posibilidades financiando o proxecto dun creador. Agora ben, recibe o donante ou mecenas algunha compensación polo financiamento dun proxecto? Depende das características propias de cada crowdfunding, pero xeralmente trátase dunha doazón desinteresada. A compensación sería o goce dun disco, película ou libro que, sen a achega do público, non podería ver a luz. Polo tanto, non sempre se trata dun investimento no que imos recuperar ou sacar diñeiro. Non sempre somos inversores nin productores executivos, en ocasións unicamente somos doantes...

Aínda interésavos o crowdfunding? Si analizamos esta práctica nos últimos anos, atoparémonos cun bo número de proxectos, algúns moi famosos, que se fixeron realidade grazas ao aporte de diñeiro do público. Un dos casos máis coñecidos é o da película "El Cosmonauta", dirixida por Nicolás Alcalá e financiada por máis de 5.000 persoas, primeiro filme español que se executou enteramente a través de crowfunding.

Os expertos din que hai grandes opcións de lograr o orzamento con esta orixinal alternativa de financiamento. Curiosamente, os proxectos de orzamento máis baixo teñen máis dificultades. Aínda que a interpretación podería ser outra. Aqueles proxectos máis ambiciosos e nos que estean detrás creadores recoñecidos contan co favor do público.

E en que portelo temos que preguntar para isto da microfinanciación? Verkami, Lánzanos  ou Seedquick son algunhas das organizacións que se dedican a xestionar o crowdfunding en España. Así que xa sabes, si tes un proxecto entre mans, pero non tes nin un duro na conta corrente, sempre poderás buscar pequenos productores na rede.

Vía consejos.ahorro.net e universocrowdfunding.com

Miradas globales para otra economía

Non é só que unha economía baseada no desenvolvemento das persoas sexa posible, senón que xa existe. A Federación SETEM presenta a nova publicación "Miradas globales para otra economía" que mostra experiencias de éxito de economía solidaria en todo o mundo.

Ver publicación completa aquí >>

The Take - Documental

Durante 2001, Arxentina viuse inmersa nunha das máis importantes crises económicas dos últimos tempos. A clase media, a máis próspera de toda Latinoamérica espertouse nun Bos Aires fantasmagórico, con fábricas abandonadas e un número espectacular de parados. Nos suburbios da capital, trinta obreiros sen emprego deciden tomar a fábrica onde traballaban e néganse a abandonala. Documental antiglobalización escrito pola autora de No Logo. El poder de las marcas, Naomi Klein e coa aparición de persoas relevantes como Bill Clinton, Gustavo Cordeira, Freddy Espinoza, Nestor Kirchner, , Avi Lewis, Carlos Menem, Lalo Paret, Juan Domingo Perón, Anoop Singh, Luís Zanon, etc.

Guía didáctica para traballar no aula.

Roba Amiga - Longa vida á roupa usada

Unha cooperativa catalá reutiliza e recicla pezas refugadas para servir de ferramenta na inclusión laboral de persoas con risco de exclusión social.

Roba Amiga, creada en 2006 en Barcelona, dedícase a reciclar ou reutilizar a roupa refugada por cada cal. Reutilízaa se está en bo estado e pode venderse. Así, ten un circuíto de tendas onde poida que alguén atope o toque retro que que buscaba ou resolva as estreitezas económicas doutro. Rouba Amiga explica que: "A venda polo miúdo de roupa de segunda man é unha das estratexias crave da cooperativa e permite o financiamento e a sustentabilidade económica da acción social e ambiental da entidade". Eles mesmos aseguran que é "roupa de calidade a bo prezo". Coas pezas que aínda teñen valor material aínda que non poden venderse tal cal, Rouba Amiga aproveita os materiais e envíaos a plantas en Asia para que se recuperen os fíos ou o pano na creación de forros, recheos ou illantes. Non perder nada do que aínda teña utilidade.

Vía el diario.es  Ler artigo completo >>